Δεν γνωρίζω εάν τα δύο ποδήλατα έχουν σχέση. Δεν γνωρίζω, ούτε εάν πρόκειται για το ίδιο ποδήλατο. Στη συγκεκριμένη φωτοϊστορία, η σειρά των φωτογραφιών είναι αυθαίρετη - μπορείτε, αν θέλετε, να αλλάξτε τη σειρά τους.
22/7/13
19/3/13
25/2/13
9/12/12
Μια μικρή ψηφιακή γεύση από ελληνική φύση
Ας πάμε λίγο ένα βήμα πέρα από την κλασική φωτογραφία, λίγη ψηφιακή τεχνολογία, εικονική πραγματικότητα, virtual reality. Όμως χωρίς να αλλάζουμε καθόλου την πραγματικότητα, την πραγματικότητα της ελληνικής φύσης. Όταν η απόσταση μεταξύ σημαίνοντος και σημαινομένου είναι μικρή, δεν χρειάζεται να αλλάξει η τέχνη τίποτε, η εικόνα μιλά από μόνη της.
Ένα σφαιρικό πανόραμα (360Χ180) ενός φθινοπωρινού τοπίου. Για να δεις το πανόραμα θα χρειαστείς έναν σχετικά ισχυρό υπολογιστή, όχι όμως ιδιαίτερα ισχυρό, και συνιστάται οθόνη μεγέθους τουλάχιστον 1280Χ1024. Φτιάχτηκε σε windows, πανοραμικοί viewers υπάρχουν όμως και για άλλα λειτουργικά. Κατέβασε αυτό το συμπιεσμένο αρχείο και ρίξε μια ματιά στις απλές οδηγίες προβολής που περιέχονται.
Ένα σφαιρικό πανόραμα (360Χ180) ενός φθινοπωρινού τοπίου. Για να δεις το πανόραμα θα χρειαστείς έναν σχετικά ισχυρό υπολογιστή, όχι όμως ιδιαίτερα ισχυρό, και συνιστάται οθόνη μεγέθους τουλάχιστον 1280Χ1024. Φτιάχτηκε σε windows, πανοραμικοί viewers υπάρχουν όμως και για άλλα λειτουργικά. Κατέβασε αυτό το συμπιεσμένο αρχείο και ρίξε μια ματιά στις απλές οδηγίες προβολής που περιέχονται.
3/12/12
Φτιάξτο μόνος σου, DIY, OpenSource - Δίτροχο τρέιλερ βαρέος τύπου
Καλώς ήρθες πάλι στη χώρα της αυτάρκειας. Αυτή τη φορά θα κατασκευάσουμε ένα τρέιλερ βαρέος τύπου. Πολύ βαρέος. Για βάρη που είναι ογκώδη και μεγάλα (εκτός από τα οικογενειακά). Διότι συμπολίτες μου, όπως έλεγον οι ένδοξοι αρχαίοι ημών πρόγονοι, πενία τέχνας κατεργάζεται. Μία συνεισφορά στον δοκιμαζόμενο Έλληνα και όχι μόνο, στον σκληρά εργαζόμενο μεροκαματιάρη, τον άνθρωπο της βιοπάλης, τα λαϊκά στρώματα (όπου κάποιοι μονίμως κοιμούνται αναπαυτικά, ως γνωστόν το θέμα είναι ταξικουό κι πουλιτικουό), με λίγα λόγια σε αυτόν που εν μέσω οικονομικής κρίσεως προσπαθεί να κάνει τη δουλειά του χωρίς αμάξι και χωρίς να δώσει μία. Για την ακρίβεια, το εν λόγω εργαλείο κόστισε ακριβώς μία, δηλ. ακριβώς 1 ευρώ: όσο έκανε ο μεντεσές (γιατί όσο κι αν έψαξα στις παλιοκασέλες δεν βρήκα).
Πάμε λοιπόν. Το τρέιλερ αποτελείται από τα μέρη:
α. Ένα πλαίσιο που φέρει τις ρόδες. Οι ρόδες είναι ρόδες ποδηλάτου φυσικά, η διάστασή τους δεν έχει ιδιαίτερη σημασία, ούτε η στιβαρότητα πρέπει να μας απασχολήσει αφού έτσι κι αλλιώς η ρόδα του ποδηλάτου είναι φτιαγμένη για να σηκώνει βάρη χωρίς να κλατάρει. Το πλαίσιο μπορεί να είναι από ξύλα, ένα κοινό υλικό που είναι πιο εύκολο να βρούμε. Στο συγκεκριμένο που φαίνεται στις εικόνες χρησιμοποίησα αλουμινόβεργα καρέ που είχε ξεμείνει από κατασκευές στο σπίτι, πράγμα που αποδείχτηκε αποτελεσματικό καθότι το συγκεκριμένο υλικό έχει έναν εξαιρετικό συνδυασμό αντοχής-βάρους.
β. Ένα πλαίσιο που θα καθίσει επάνω στο πρώτο, που θα φέρει τα φορτία. Μπορούμε να φτιάξουμε και κατασκευή με πάτο, πλαϊνά κλπ., με πλεονεκτήματα την καλύτερη ασφάλεια να μη μπει τίποτα μέσα στις ρόδες (έτσι κι αλλιώς τα φορτία καλό είναι να δένονται) και την καλύτερη τοποθέτηση των φορτίων, και μειονέκτημα φυσικά το μεγαλύτερο βάρος. Το πλαίσιο αυτό πρέπει να είναι ζυγισμένο περίπου στο μέσον του πρώτου, ώστε το μεταφερόμενο βάρος να πέφτει στο κέντρο του τρέιλερ και να πέφτουν οι ελάχιστες δυνάμεις στο σημείο πρόσδεσης.
γ. Έναν βραχίονα που θα συνδέσει το τρέιλερ με το ποδήλατο. Μπορεί να είναι από μεταλλική σωλήνα, ή ξύλα. Δεν χρειάζεται να έχει εξαιρετική αντοχή, να μην είναι π.χ. από συμπαγές σίδερο, αφού δεν θα σηκώνει το βάρος του ίδιου του φορτίου αλλά το "δυναμικό φορτίο μεταφοράς".
δ. Έναν μεντεσέ που θα επιτρέψει το κοτσάρισμα του τρέιλερ στο ποδήλατο, χωρίς "παίξιμο" αλλά με κινητικότητα και προς τις 3 διαστάσεις του χώρου (άξονες x, y, z). Αυτή η κινητικότητα είναι σημαντική: το τρέιλερ πρέπει να μπορεί να κινείται και κατά τις 3 διαστάσεις, ώστε το σύστημα ποδήλατο+τρέιλερ να κινείται σωστά και με ασφάλεια.
Στο >αρχείο αυτό< θα δεις τη βασική σχεδιαστική ιδέα (design concept) σε τρισδιάσταση σχεδίαση (3D αρχεία google_sketchup_8, autocad2000, 3ds). Πρόσεξε το απλό δέσιμο της ρόδας στη μπάρα σε μεγάλη μεγένθυση, με απλά λαμάκια.
Προσοχή πρέπει να δοθεί στο σημείο κοτσαρίσματος. Συνιστάται ένας μεντεσές βαρέος τύπου, που θα αλλαχθεί εύκολα εάν ποτέ φθαρεί. Στις δύο βίδες σύνδεσης βάζουμε παξιμάδια ασφαλείας, που σφίγγουμε όχι κάργα αλλά λάσκα ώστε η σύνδεση να κινείται ελεύθερα. Εάν το ποδήλατο έχει αυτόματο μπλοκάζ και όχι βίδα, έχουμε δύο επιλογές: ή άξονας με βίδα (συνιστάται ανεπιφυλάκτως μία δεύτερη ισχυρή ρόδα, για τέτοια χρήση) ή να επινοήσουμε κάτι άλλο αλλά έτσι ώστε ο μεντεσές να μπορεί -απαραιτήτως- να κινείται περί τον άξονα περιστροφής της πίσω ρόδας του ποδηλάτου. Το ξαναλέμε: απαραιτήτως. (Εκτός από την περίπτωση που ο ποδηλάτης έχει ισχυρές τάσεις αυτοκτονίας, για να λέμε την πάσα αλήθεια.) Στη βίδα του άξονα συγκολλάμε μία βίδα Μ8, στις βόλτες της οποίας θα περάσει ο μεντεσές.
Για τους τ(ρ)όπους ανεύρεσης υλικών και την αξιοποίησή τους
Από σημεία ανακύκλωσης, βιοτεχνίες παλετών, πριονοκορδέλες κλπ, βρίσκουμε καδρόνια τάβλες και άλλα μακρουλά ξύλα. Από παλιά ποδήλατα βρίσκουμε (ή συναρμολογούμε) τις 2 ρόδες (βλ. δημοσίευση για τη ρόδα του ποδηλάτου). Από λαμαρινά βρίσκουμε κομμάτια για ισχυρές ενισχυμένες συνδέσεις και τις 4 "γλώσσες" για να δέσουν οι ρόδες. Με μια αλουμινοσωλήνα ή σιδεροσωλήνα φτιάχνουμε τον βραχίονα για το κοτσάρισμα στον πίσω άξονα του ποδηλάτου (στην ανάγκη γίνεται και με δύο ξύλα σε δέσιμο Γ με γερό δέσιμο με σιδερογωνιές).
Είναι απίστευτο τι χρήσιμα υλικά μπορείς να βρεις για αυτοσχέδιες κατασκευές από χώρους ανακύκλωσης με άχρηστα πράγματα. Απλά έχε μάτια και αυτιά ανοιχτά. Καμιά φορά και στον κήπο σου ή στην αποθήκη σου ή στου γείτονα, βρίσκεις αντικείμενα, που μπορεί να μην κάνουν πλέον για τη δουλειά για την οποία φτιάχτηκαν αλλά να μπορούν να αξιοποιηθούν σε κάτι άλλο. Χρειάζεται να αφήνουμε ελεύθερη τη φαντασία μας. Είδα τον γείτονα να πετάει στα σκουπίδια μια διαλυμένη ομπρέλα κήπου και με τον σωλήνα της ομπρέλας έφτιαξα τον βραχίονα για το κοτσάρισμα του τρέιλερ.
Οι δύο ρόδες του τρέιλερ δεν χρειάζεται να είναι καθόλου καλής ποιότητας, ούτε να φουσκωθούν καλά. Το βάρος δεν έχει σημασία, γιατί έτσι κι αλλιώς τα βάρη που μεταφέρουμε είναι πολύ μεγαλύτερα. Είχα ένα παλιό εξωτερικό λάστιχο που είχε ανοίξει (σκίστηκαν τα λινά) και το αξιοποίησα, γιατί αφού δεν υπάρχει πλέον φρένο, έδεσα το βουζούνι που πετούσε με ένα σκοινί πιάνοντας ζάντα+λάστιχο γύρω γύρω. Για τον ίδιο λόγο χρησιμοποίησα μια παλιά ζάντα που είχε φθαρεί από τα τακάκια των vbrakes, δηλ. είχαν λεπτύνει τα τοιχώματά της επικίνδυνα, καθώς δεν θα έχει πλέον μεγάλη πίεση. Με άλλα λόγια, σκεφτόμαστε πρακτικά και αξιοποιούμε υλικά που απλά προορίζονταν για τη χωματερή!
Εικόνες
Γενική άποψη του τρέιλερ. Τις διαστάσεις τις αποφασίζεις ανάλογα με τις ανάγκες σου. Στο συγκεκριμένο παράδειγμα πλαϊνά και πάτος δεν ήταν απαραίτητα, οπότε αποφύγαμε κάποιο βάρος. Αρκεστήκαμε σε έναν πάτο από τεντωμένο σκοινί, και τα φορτία για ασφάλεια μπορούν να δένονται με λάστιχα. Λεπτομέρεια: πρόσεξε τον απλούστερο σχεδιασμό στη συναρμογή της ρόδας, όπου η μία μπάρα για τη ρόδα είναι η πλαϊνή μπάρα του 2ου πλαισίου, αποφεύγοντας έτσι δύο μπάρες συνολικά (αριστερά και δεξιά).
Ο βραχίονας για το κοτσάρισμα του τρέιλερ. Αρχικά σφίχτηκε με πένσα και σύρμα, αλλά όταν μπήκε βαρύ φορτίο... μπήκαν και 4 βίδες και το πράγμα έδεσε καλά.
Ένα παράδειγμα αυτάρκειας: πώς ένα παλιό σκισμένο λάστιχο, δεμένο με ένα σκοινί κάνει τη δουλειά μια χαρά. Εκτός αυτού, οι ακτίνες που βρήκα ήταν μακρύτερες και... τις έσφιξα με σύρμα στα σταυρώματα για να σταθεί ο τροχός. "Και όμως, κινείται".
Μια μπάλα χόρτο 35 κιλών μεταφέρεται άνετα χωρίς πρόβλημα. Το συγκεκριμένο σχεδιάστηκε για αγροτική χρήση με διαστάσεις για μεταφορά χόρτου, κλαριών, καφασιών κλπ.
Η Μπέλλα τρισευτυχισμένη, όταν πληροφορείται ότι στο εξής θα μας δίνει γαλατάκι με χόρτο που θα της φέρνουμε με το ποδήλατο. Μπεεε.
Πάμε λοιπόν. Το τρέιλερ αποτελείται από τα μέρη:
α. Ένα πλαίσιο που φέρει τις ρόδες. Οι ρόδες είναι ρόδες ποδηλάτου φυσικά, η διάστασή τους δεν έχει ιδιαίτερη σημασία, ούτε η στιβαρότητα πρέπει να μας απασχολήσει αφού έτσι κι αλλιώς η ρόδα του ποδηλάτου είναι φτιαγμένη για να σηκώνει βάρη χωρίς να κλατάρει. Το πλαίσιο μπορεί να είναι από ξύλα, ένα κοινό υλικό που είναι πιο εύκολο να βρούμε. Στο συγκεκριμένο που φαίνεται στις εικόνες χρησιμοποίησα αλουμινόβεργα καρέ που είχε ξεμείνει από κατασκευές στο σπίτι, πράγμα που αποδείχτηκε αποτελεσματικό καθότι το συγκεκριμένο υλικό έχει έναν εξαιρετικό συνδυασμό αντοχής-βάρους.
β. Ένα πλαίσιο που θα καθίσει επάνω στο πρώτο, που θα φέρει τα φορτία. Μπορούμε να φτιάξουμε και κατασκευή με πάτο, πλαϊνά κλπ., με πλεονεκτήματα την καλύτερη ασφάλεια να μη μπει τίποτα μέσα στις ρόδες (έτσι κι αλλιώς τα φορτία καλό είναι να δένονται) και την καλύτερη τοποθέτηση των φορτίων, και μειονέκτημα φυσικά το μεγαλύτερο βάρος. Το πλαίσιο αυτό πρέπει να είναι ζυγισμένο περίπου στο μέσον του πρώτου, ώστε το μεταφερόμενο βάρος να πέφτει στο κέντρο του τρέιλερ και να πέφτουν οι ελάχιστες δυνάμεις στο σημείο πρόσδεσης.
γ. Έναν βραχίονα που θα συνδέσει το τρέιλερ με το ποδήλατο. Μπορεί να είναι από μεταλλική σωλήνα, ή ξύλα. Δεν χρειάζεται να έχει εξαιρετική αντοχή, να μην είναι π.χ. από συμπαγές σίδερο, αφού δεν θα σηκώνει το βάρος του ίδιου του φορτίου αλλά το "δυναμικό φορτίο μεταφοράς".
δ. Έναν μεντεσέ που θα επιτρέψει το κοτσάρισμα του τρέιλερ στο ποδήλατο, χωρίς "παίξιμο" αλλά με κινητικότητα και προς τις 3 διαστάσεις του χώρου (άξονες x, y, z). Αυτή η κινητικότητα είναι σημαντική: το τρέιλερ πρέπει να μπορεί να κινείται και κατά τις 3 διαστάσεις, ώστε το σύστημα ποδήλατο+τρέιλερ να κινείται σωστά και με ασφάλεια.
Στο >αρχείο αυτό< θα δεις τη βασική σχεδιαστική ιδέα (design concept) σε τρισδιάσταση σχεδίαση (3D αρχεία google_sketchup_8, autocad2000, 3ds). Πρόσεξε το απλό δέσιμο της ρόδας στη μπάρα σε μεγάλη μεγένθυση, με απλά λαμάκια.
Προσοχή πρέπει να δοθεί στο σημείο κοτσαρίσματος. Συνιστάται ένας μεντεσές βαρέος τύπου, που θα αλλαχθεί εύκολα εάν ποτέ φθαρεί. Στις δύο βίδες σύνδεσης βάζουμε παξιμάδια ασφαλείας, που σφίγγουμε όχι κάργα αλλά λάσκα ώστε η σύνδεση να κινείται ελεύθερα. Εάν το ποδήλατο έχει αυτόματο μπλοκάζ και όχι βίδα, έχουμε δύο επιλογές: ή άξονας με βίδα (συνιστάται ανεπιφυλάκτως μία δεύτερη ισχυρή ρόδα, για τέτοια χρήση) ή να επινοήσουμε κάτι άλλο αλλά έτσι ώστε ο μεντεσές να μπορεί -απαραιτήτως- να κινείται περί τον άξονα περιστροφής της πίσω ρόδας του ποδηλάτου. Το ξαναλέμε: απαραιτήτως. (Εκτός από την περίπτωση που ο ποδηλάτης έχει ισχυρές τάσεις αυτοκτονίας, για να λέμε την πάσα αλήθεια.) Στη βίδα του άξονα συγκολλάμε μία βίδα Μ8, στις βόλτες της οποίας θα περάσει ο μεντεσές.
Για τους τ(ρ)όπους ανεύρεσης υλικών και την αξιοποίησή τους
Από σημεία ανακύκλωσης, βιοτεχνίες παλετών, πριονοκορδέλες κλπ, βρίσκουμε καδρόνια τάβλες και άλλα μακρουλά ξύλα. Από παλιά ποδήλατα βρίσκουμε (ή συναρμολογούμε) τις 2 ρόδες (βλ. δημοσίευση για τη ρόδα του ποδηλάτου). Από λαμαρινά βρίσκουμε κομμάτια για ισχυρές ενισχυμένες συνδέσεις και τις 4 "γλώσσες" για να δέσουν οι ρόδες. Με μια αλουμινοσωλήνα ή σιδεροσωλήνα φτιάχνουμε τον βραχίονα για το κοτσάρισμα στον πίσω άξονα του ποδηλάτου (στην ανάγκη γίνεται και με δύο ξύλα σε δέσιμο Γ με γερό δέσιμο με σιδερογωνιές).
Είναι απίστευτο τι χρήσιμα υλικά μπορείς να βρεις για αυτοσχέδιες κατασκευές από χώρους ανακύκλωσης με άχρηστα πράγματα. Απλά έχε μάτια και αυτιά ανοιχτά. Καμιά φορά και στον κήπο σου ή στην αποθήκη σου ή στου γείτονα, βρίσκεις αντικείμενα, που μπορεί να μην κάνουν πλέον για τη δουλειά για την οποία φτιάχτηκαν αλλά να μπορούν να αξιοποιηθούν σε κάτι άλλο. Χρειάζεται να αφήνουμε ελεύθερη τη φαντασία μας. Είδα τον γείτονα να πετάει στα σκουπίδια μια διαλυμένη ομπρέλα κήπου και με τον σωλήνα της ομπρέλας έφτιαξα τον βραχίονα για το κοτσάρισμα του τρέιλερ.
Οι δύο ρόδες του τρέιλερ δεν χρειάζεται να είναι καθόλου καλής ποιότητας, ούτε να φουσκωθούν καλά. Το βάρος δεν έχει σημασία, γιατί έτσι κι αλλιώς τα βάρη που μεταφέρουμε είναι πολύ μεγαλύτερα. Είχα ένα παλιό εξωτερικό λάστιχο που είχε ανοίξει (σκίστηκαν τα λινά) και το αξιοποίησα, γιατί αφού δεν υπάρχει πλέον φρένο, έδεσα το βουζούνι που πετούσε με ένα σκοινί πιάνοντας ζάντα+λάστιχο γύρω γύρω. Για τον ίδιο λόγο χρησιμοποίησα μια παλιά ζάντα που είχε φθαρεί από τα τακάκια των vbrakes, δηλ. είχαν λεπτύνει τα τοιχώματά της επικίνδυνα, καθώς δεν θα έχει πλέον μεγάλη πίεση. Με άλλα λόγια, σκεφτόμαστε πρακτικά και αξιοποιούμε υλικά που απλά προορίζονταν για τη χωματερή!
Εικόνες
Γενική άποψη του τρέιλερ. Τις διαστάσεις τις αποφασίζεις ανάλογα με τις ανάγκες σου. Στο συγκεκριμένο παράδειγμα πλαϊνά και πάτος δεν ήταν απαραίτητα, οπότε αποφύγαμε κάποιο βάρος. Αρκεστήκαμε σε έναν πάτο από τεντωμένο σκοινί, και τα φορτία για ασφάλεια μπορούν να δένονται με λάστιχα. Λεπτομέρεια: πρόσεξε τον απλούστερο σχεδιασμό στη συναρμογή της ρόδας, όπου η μία μπάρα για τη ρόδα είναι η πλαϊνή μπάρα του 2ου πλαισίου, αποφεύγοντας έτσι δύο μπάρες συνολικά (αριστερά και δεξιά).
Ο βραχίονας για το κοτσάρισμα του τρέιλερ. Αρχικά σφίχτηκε με πένσα και σύρμα, αλλά όταν μπήκε βαρύ φορτίο... μπήκαν και 4 βίδες και το πράγμα έδεσε καλά.
Ένα παράδειγμα αυτάρκειας: πώς ένα παλιό σκισμένο λάστιχο, δεμένο με ένα σκοινί κάνει τη δουλειά μια χαρά. Εκτός αυτού, οι ακτίνες που βρήκα ήταν μακρύτερες και... τις έσφιξα με σύρμα στα σταυρώματα για να σταθεί ο τροχός. "Και όμως, κινείται".
Μια μπάλα χόρτο 35 κιλών μεταφέρεται άνετα χωρίς πρόβλημα. Το συγκεκριμένο σχεδιάστηκε για αγροτική χρήση με διαστάσεις για μεταφορά χόρτου, κλαριών, καφασιών κλπ.
Η Μπέλλα τρισευτυχισμένη, όταν πληροφορείται ότι στο εξής θα μας δίνει γαλατάκι με χόρτο που θα της φέρνουμε με το ποδήλατο. Μπεεε.
29/11/12
12/11/12
31/10/12
Φτιάχτο μόνος σου, DIY, Open Source - Γενηθήτω φως
[Ενημερώσεις... στο τέλος του άρθρου...]
Κάτι θυμάμαι ότι έχω ξαναγράψει για φως ποδηλάτου αλλά... πάμε στα σοβαρά. Το ζητούμενο είναι μια τελική λύση άμεσα εφαρμόσιμη - δηλ. να έχουμε στο ποδήλατό μας αρκετό φως και χωρίς να ξεπαραδιαστούμε. "Αρκετό φως" σημαίνει πρακτικά όχι μόνο να μας βλέπουν οι άλλοι (πρώτιστο θέμα οδικής ασφάλειας), αλλά να βλέπουμε και εμείς που πάμε!
Δεν είμαι εξπέρ στα ηλεκτρονικά, και έτσι το άρθρο απευθύνεται σε κάποιον που επίσης δεν είναι εξπέρ στα ηλεκτρονικά. Η μόνη απαίτηση είναι να ξέρεις να χρησιμοποιήσεις κολλητήρι για να κάνεις μερικές κολλήσεις. Κατά τα άλλα, οι οδηγίες είναι αναλυτικές και σαφείς για κάποιον που πιάνουν λίγο τα χεράκια του. Ελπίζω και εύχομαι ότι αυτό το άρθρο θα βοηθήσει και άλλους ποδηλάτες να βρουν λύση στο πρόβλημα του νυχτερινού φωτός.
Αναλυτικές οδηγίες
Για να έχουμε φως απαιτούνται δύο πράγματα: μία πηγή ηλεκτρικής ενέργειας και μία κατανάλωση που μετατρέπει την ηλεκτρική ενέργεια σε φως. Όσον αφορά στην πηγή έχουμε δύο δυνατότητες: α) μπαταρίες, β) δυναμό. Για χρόνια ακολούθησα το πρώτο. Επαναφορτιζόμενες φυσικά, γιατί το να πληρώνω κάθε λίγο για μπαταρίες δε λέει. Μειονέκτημα: αχ ξέχασα πάλι να φορτίσω τις μπαταρίες. Εύκολα το ξεχνάς. Αποφάσισα να πάρω δυναμό. Χωρίς να μπω σε διαδικασία έρευνας αγοράς, βρήκα από Ελλάδα με κόστος 45 ευρώ (πριν καναδυό χρόνια). Shimano DH3N70, τίποτα σπουδαίο αλλά μια χαρά πάει, αντίσταση ανεπαίσθητη, μετά από 2 χρόνια ακόμα δουλεύει σαν καινούργιο. Ένα θέμα είχα με τις ακτίνες, αλλά με λίγο ψάξιμο στο πλέξιμο ταίριαξαν κάτι φτηνές, και η ρόδα παρόλο που έχει πολλά τραβήξει, μια χαρά πάει.
ΟΚ λοιπόν με την πηγή, πάμε στην κατανάλωση. Δοκίμασα διάφορα φώτα, κανένα ποτέ δεν με ικανοποίησε. Το πρώτο πράγμα που πρέπει να ξέρεις, είναι ότι αποκλείονται τα φώτα με λαμπτήρα πυρακτώσεως (το κοινό λαμπάκι). Το γιατί έχει να κάνει με τα κωνία και τα ραβδία. Το ανθρώπινο μάτι βλέπει τη νύχτα με τα ραβδία, τα οποία έχουν τη μέγιστη ευαισθησία σε τέτοια μήκη κύματος (θερμοκρασία χρώματος) που επιβάλλουν τη χρήση LEDs και όχι λαμπτήρα πυρακτώσεως.
Ωραία, θέλουμε φως με LEDs. Το δυναμό δίνει 6Volt, έψαξα φως με LED στα 6V (πράγμα που τελικά δεν ισχύει, θα το δούμε σε λίγο). Γύρισα κάμποσα ποδηλατάδικα, δεν βρήκα. Γύρισα και άλλα μαγαζιά με φακούς, δεν βρήκα. Μια βόλτα στην ανακύκλωση, μέσα στον κάδο νάσου ένας φακός με τα εξής χαρακτηριστικά: έχει 18 ledάκια (μούρλια), έχει σκληρό κέλυφος να μη σπάει/χαλάει (έκτακτα), είναι μόνο για 3 ΑΑΑ μπαταρίες δηλ. 4,5V αλλά μικρό αυτό το κακό καθώς τα 19 λεντάκια υπόσχονται ήδη πολλά. Ο φακός πετάχτηκε από κάποιον βιαστικό συνάνθρωπο γιατί είχε πρόβλημα στις επαφές, αλλά εγώ βεβαίως θα τού αλλάξω καταλλήλως τα φώτα και θα πει το ποίημα όπως πρέπει.
Ο φακός έτοιμος φορεμένος στο τιμόνι.
ΟΚ, βρήκαμε το hardware. Πάμε στα ηλεκτρονικά. Πρώτα να δούμε τι τάση δίνει το δυναμό. Μπορεί να γράφει 6V/3W, αλλά άσε τι γράφει τι δίνει μας ενδιαφέρει. Βάζουμε το πολύμετρο και πάμε μια βόλτα. Η τάση δεν είναι σταθερή! Τα 6V βγαίνουν περίπου στα 8χλμ./ώρα, αν πάω με 30 χτυπάει 15 και βάλε. Ίσως υπάρχουν δυναμό με σταθερή έξοδο, αλλά αυτά μάλλον θα κοστίζουν ακριβότερα. Έχουμε όμως και την εξής δυνατότητα: παίρνουμε ένα φτηνό δυναμό και τον έλεγχο του ρεύματος τον εξασφαλίζουμε ηλεκτρονικά στο επόμενο στάδιο (τα ηλεκτρονικά εξαρτήματα κοστίζουν πάμφθηνα). Εκτός από αυτό το λόγο, εάν κινείσαι με μεγάλη ταχύτητα θα μπορούσες να έχεις διπλή κατανάλωση (διπλό φως), με έναν απλό διακόπτη που θα ενεργοποιεί μία εν σειρά σύνδεση δύο φώτων. Αυτό το θέμα βεβαίως θέλει κάποιο ψάξιμο, πράγμα που δεν το έκανα τελικά γιατί απλά το αποτέλεσμα του ενός φωτός με ικανοποίησε και έμεινα εκεί.
Ένα άλλο πλεονέκτημα αυτών των φακών συνήθως, είναι ότι τα λεντάκια είναι κολλημένα πάνω σε μία πλακέτα, και μπορείς εύκολα να τα αντικαταστήσεις εάν ποτέ καούν. Στις δοκιμές μου έκαψα μερικά, τα οποία αντικατέστησα από έναν... δεύτερο φακό που βρήκα πεταμένο στην ανακύκλωση. Βρε παιδί μου είναι μερικές φορές που χαίρεσαι που υπάρχουν βλάκες που πετάνε οτιδήποτε με το παραμικρό. Ας είναι καλά οι άνθρωποι, να κάνουμε κι εμείς τη δουλειά μας.
Η πλακέτα με τα λεντάκια. Βλέπεις ότι είναι συνδεδεμένα εν παραλλήλω, για να δουλεύουν στην ίδια τάση. Προσοχή, έχουν πολικότητα (αν δεις το λεντάκι από το πλάι οι δύο ακροδέκτες είναι διαφορετικοί).
ΟΚ, πάμε στο κύκλωμα. Εδώ χρειάστηκε λίγη εξειδικευμένη γνώση από ένα φίλο ηλεκτρονικό, και λίγο ψάξιμο στο ίντερνετ. Εδώ η γνώση σού προσφέρεται έτοιμη. Enjoy.
Στην άκρη αριστερά, παίρνουμε το εναλλασσόμενο ρεύμα του δυναμό. Πρώτα απ΄ όλα, το ανορθώνουμε με μία γέφυρα διόδων (ψάξε τους συνδέσμους που σού δίνω, μη τεμπελιάζεις), δηλ. ανεβάζουμε κατοπτρικά τη μισή αρνητική φάση σε θετική. Υπάρχει έτοιμη η γέφυρα, δε χρειάζεται να κολλάς διόδους, ένα μικρό εξαρτηματάκι είναι, ένα μαύρο τετραγωνάκι με 4 ακροδέκτες: 2 για την είσοδο του εναλασσόμενου ρεύματος, 1 για την έξοδο + και 1 για την έξοδο -. Προσοχή στην πολικότητα στην έξοδο. Μετά, έχουμε έναν ηλεκτρολυτικό πυκνωτή (έβαλα έναν 1000μF/16V), προσοχή και εδώ στην πολικότητα. Μετά ένα μικρό κεραμικό πυκνωτάκι (δεν έχει πολικότητα).
Μετά πάμε στον ρυθμιστή τάσης, αυτό που κόβει την τάση σε μία σταθερή τιμή. Ο L7805CV δίνει στην έξοδό του 5Volt. Ο L78xxCV υπάρχει σε διαφορετικές τιμές εξόδου, πράγμα που σημαίνει το εξής ενδιαφέρον: ότι μπορούμε να έχουμε διαφορετικά βολτάζ συνεχούς ρεύματος για διάφορες χρήσεις (διαφορετικές καταναλώσεις, για φόρτιση κινητών και άλλων συσκευών κλπ). Καταλαβαίνεις τι σημαίνει αυτό... έτσι δεν είναι; Ο συγκεκριμένος φακός, ως έχων 3ΑΑΑ, ήθελε 4,5 θεωρητικά, του έριξα 5 για να ΄ναι ευχαριστημένος. Προσοχή στη συνδεσμολογία, όπως μπορείς να δεις στα datasheet του voltage regulator (δες τους συνδέσμους, μη τεμπελιάζεις είπα).
Μετά ένας ακόμα κεραμικός πυκνωτής, ίδιος με τον άλλο κεραμικό, βοηθάει λίγο (λένε αυτοί που ξέρουν) στην εξομάλυνση του ρεύματος (δες στη σελίδα που παρέθεσα, τη θεωρία ανόρθωσης ρεύματος από τη γέφυρα, κάτι θα καταλάβεις, ούτε εγώ τα κατάλαβα όλα).
Αυτά τα 5 εξαρτηματάκια μού κόστισαν 4,5 ευρώ. Συν τα 45 του δυναμό, με ένα 50άρι καθάρισα την ακόλουθη εξαιρετικά ικανοποιητική κατάσταση:
-Φως ικανοποιητικό: σε απόλυτο σκοτάδι η δέσμη διαχέεται (τα λεντάκια είναι "μη εστιασμένα" πράγμα που δίνει πλατύ διάχυτο φως) και βλέπω μέχρι τα 15 μέτρα μπροστά μου άνετα (το φως φτάνει μέχρι τα 50). Σκέφτομαι αν μπορούσα να εκμεταλλευτώ όλη την ισχύ του δυναμό τι θα γινόταν, αλλά επειδή αυτό θέλει ψάξιμο προς το παρόν μένω εκεί.
-Δεν υπάρχει κόστος ούτε φροντίδα για μπαταρίες. Αν το καλοσκεφτώ, σε ένα χρόνο ίσως κάνω απόσβεση το κόστος του συστήματος.
-Έχω φως από χαμηλή ταχύτητα. Από τα 5χλμ/ώρα, δηλ. ταχύτητα βαδίσματος, βλέπω πού πάω.
Τα εξαρτήματα χώρεσαν μέσα στη θήκη των μπαταριών του φακού χωρίς ιδιαίτερο στριμωξίδι. Λίγα διπλωμένα χαρτιά μπορούν να βοηθήσουν στη σταθεροποίησή τους και στην αποφυγή βραχυκυκλώσεων (το L7805CV δεν υπερθερμαίνεται ιδιαιτέρως οπότε δεν υπάρχει κίνδυνος ανάφλεξης).
Αυτά τα ολίγα... και καλό φως!
(Πληροφορίες και εδώ.)
Ενημερώσεις:
-Βρήκα στο εμπόριο έναν (κοινό) φακό με leds, με τα εξής χαρακτηριστικά: 2 leds, 3 μπαταρίες των 1.2Volt. Σκέφτηκα ότι τα λεντάκια του θα είναι πιο φωτεινά. Άλλαξα τα 2 από τα 18 leds με αυτά τα δύο. Αποτέλεσμα: σημαντικά περισσότερο φως, και ελαττώθηκε πολύ το τρεμοπαίξιμο στη χαμηλή ταχύτητα όταν δηλ. είναι ορατή η (χαμηλή) συχνότητα του εναλασσόμενου ρεύματος από τη γεννήτρια. Σε ταχύτητα βαδίσματος έχω άπλετο φως και χωρίς παίξιμο. Μεγάλη βελτίωση! Θέλει πειραματισμό και με τα λεντάκια.
Κάτι θυμάμαι ότι έχω ξαναγράψει για φως ποδηλάτου αλλά... πάμε στα σοβαρά. Το ζητούμενο είναι μια τελική λύση άμεσα εφαρμόσιμη - δηλ. να έχουμε στο ποδήλατό μας αρκετό φως και χωρίς να ξεπαραδιαστούμε. "Αρκετό φως" σημαίνει πρακτικά όχι μόνο να μας βλέπουν οι άλλοι (πρώτιστο θέμα οδικής ασφάλειας), αλλά να βλέπουμε και εμείς που πάμε!
Δεν είμαι εξπέρ στα ηλεκτρονικά, και έτσι το άρθρο απευθύνεται σε κάποιον που επίσης δεν είναι εξπέρ στα ηλεκτρονικά. Η μόνη απαίτηση είναι να ξέρεις να χρησιμοποιήσεις κολλητήρι για να κάνεις μερικές κολλήσεις. Κατά τα άλλα, οι οδηγίες είναι αναλυτικές και σαφείς για κάποιον που πιάνουν λίγο τα χεράκια του. Ελπίζω και εύχομαι ότι αυτό το άρθρο θα βοηθήσει και άλλους ποδηλάτες να βρουν λύση στο πρόβλημα του νυχτερινού φωτός.
Αναλυτικές οδηγίες
Για να έχουμε φως απαιτούνται δύο πράγματα: μία πηγή ηλεκτρικής ενέργειας και μία κατανάλωση που μετατρέπει την ηλεκτρική ενέργεια σε φως. Όσον αφορά στην πηγή έχουμε δύο δυνατότητες: α) μπαταρίες, β) δυναμό. Για χρόνια ακολούθησα το πρώτο. Επαναφορτιζόμενες φυσικά, γιατί το να πληρώνω κάθε λίγο για μπαταρίες δε λέει. Μειονέκτημα: αχ ξέχασα πάλι να φορτίσω τις μπαταρίες. Εύκολα το ξεχνάς. Αποφάσισα να πάρω δυναμό. Χωρίς να μπω σε διαδικασία έρευνας αγοράς, βρήκα από Ελλάδα με κόστος 45 ευρώ (πριν καναδυό χρόνια). Shimano DH3N70, τίποτα σπουδαίο αλλά μια χαρά πάει, αντίσταση ανεπαίσθητη, μετά από 2 χρόνια ακόμα δουλεύει σαν καινούργιο. Ένα θέμα είχα με τις ακτίνες, αλλά με λίγο ψάξιμο στο πλέξιμο ταίριαξαν κάτι φτηνές, και η ρόδα παρόλο που έχει πολλά τραβήξει, μια χαρά πάει.
ΟΚ λοιπόν με την πηγή, πάμε στην κατανάλωση. Δοκίμασα διάφορα φώτα, κανένα ποτέ δεν με ικανοποίησε. Το πρώτο πράγμα που πρέπει να ξέρεις, είναι ότι αποκλείονται τα φώτα με λαμπτήρα πυρακτώσεως (το κοινό λαμπάκι). Το γιατί έχει να κάνει με τα κωνία και τα ραβδία. Το ανθρώπινο μάτι βλέπει τη νύχτα με τα ραβδία, τα οποία έχουν τη μέγιστη ευαισθησία σε τέτοια μήκη κύματος (θερμοκρασία χρώματος) που επιβάλλουν τη χρήση LEDs και όχι λαμπτήρα πυρακτώσεως.
Ωραία, θέλουμε φως με LEDs. Το δυναμό δίνει 6Volt, έψαξα φως με LED στα 6V (πράγμα που τελικά δεν ισχύει, θα το δούμε σε λίγο). Γύρισα κάμποσα ποδηλατάδικα, δεν βρήκα. Γύρισα και άλλα μαγαζιά με φακούς, δεν βρήκα. Μια βόλτα στην ανακύκλωση, μέσα στον κάδο νάσου ένας φακός με τα εξής χαρακτηριστικά: έχει 18 ledάκια (μούρλια), έχει σκληρό κέλυφος να μη σπάει/χαλάει (έκτακτα), είναι μόνο για 3 ΑΑΑ μπαταρίες δηλ. 4,5V αλλά μικρό αυτό το κακό καθώς τα 19 λεντάκια υπόσχονται ήδη πολλά. Ο φακός πετάχτηκε από κάποιον βιαστικό συνάνθρωπο γιατί είχε πρόβλημα στις επαφές, αλλά εγώ βεβαίως θα τού αλλάξω καταλλήλως τα φώτα και θα πει το ποίημα όπως πρέπει.
ΟΚ, βρήκαμε το hardware. Πάμε στα ηλεκτρονικά. Πρώτα να δούμε τι τάση δίνει το δυναμό. Μπορεί να γράφει 6V/3W, αλλά άσε τι γράφει τι δίνει μας ενδιαφέρει. Βάζουμε το πολύμετρο και πάμε μια βόλτα. Η τάση δεν είναι σταθερή! Τα 6V βγαίνουν περίπου στα 8χλμ./ώρα, αν πάω με 30 χτυπάει 15 και βάλε. Ίσως υπάρχουν δυναμό με σταθερή έξοδο, αλλά αυτά μάλλον θα κοστίζουν ακριβότερα. Έχουμε όμως και την εξής δυνατότητα: παίρνουμε ένα φτηνό δυναμό και τον έλεγχο του ρεύματος τον εξασφαλίζουμε ηλεκτρονικά στο επόμενο στάδιο (τα ηλεκτρονικά εξαρτήματα κοστίζουν πάμφθηνα). Εκτός από αυτό το λόγο, εάν κινείσαι με μεγάλη ταχύτητα θα μπορούσες να έχεις διπλή κατανάλωση (διπλό φως), με έναν απλό διακόπτη που θα ενεργοποιεί μία εν σειρά σύνδεση δύο φώτων. Αυτό το θέμα βεβαίως θέλει κάποιο ψάξιμο, πράγμα που δεν το έκανα τελικά γιατί απλά το αποτέλεσμα του ενός φωτός με ικανοποίησε και έμεινα εκεί.
Ένα άλλο πλεονέκτημα αυτών των φακών συνήθως, είναι ότι τα λεντάκια είναι κολλημένα πάνω σε μία πλακέτα, και μπορείς εύκολα να τα αντικαταστήσεις εάν ποτέ καούν. Στις δοκιμές μου έκαψα μερικά, τα οποία αντικατέστησα από έναν... δεύτερο φακό που βρήκα πεταμένο στην ανακύκλωση. Βρε παιδί μου είναι μερικές φορές που χαίρεσαι που υπάρχουν βλάκες που πετάνε οτιδήποτε με το παραμικρό. Ας είναι καλά οι άνθρωποι, να κάνουμε κι εμείς τη δουλειά μας.
ΟΚ, πάμε στο κύκλωμα. Εδώ χρειάστηκε λίγη εξειδικευμένη γνώση από ένα φίλο ηλεκτρονικό, και λίγο ψάξιμο στο ίντερνετ. Εδώ η γνώση σού προσφέρεται έτοιμη. Enjoy.
Μετά πάμε στον ρυθμιστή τάσης, αυτό που κόβει την τάση σε μία σταθερή τιμή. Ο L7805CV δίνει στην έξοδό του 5Volt. Ο L78xxCV υπάρχει σε διαφορετικές τιμές εξόδου, πράγμα που σημαίνει το εξής ενδιαφέρον: ότι μπορούμε να έχουμε διαφορετικά βολτάζ συνεχούς ρεύματος για διάφορες χρήσεις (διαφορετικές καταναλώσεις, για φόρτιση κινητών και άλλων συσκευών κλπ). Καταλαβαίνεις τι σημαίνει αυτό... έτσι δεν είναι; Ο συγκεκριμένος φακός, ως έχων 3ΑΑΑ, ήθελε 4,5 θεωρητικά, του έριξα 5 για να ΄ναι ευχαριστημένος. Προσοχή στη συνδεσμολογία, όπως μπορείς να δεις στα datasheet του voltage regulator (δες τους συνδέσμους, μη τεμπελιάζεις είπα).
Μετά ένας ακόμα κεραμικός πυκνωτής, ίδιος με τον άλλο κεραμικό, βοηθάει λίγο (λένε αυτοί που ξέρουν) στην εξομάλυνση του ρεύματος (δες στη σελίδα που παρέθεσα, τη θεωρία ανόρθωσης ρεύματος από τη γέφυρα, κάτι θα καταλάβεις, ούτε εγώ τα κατάλαβα όλα).
Αυτά τα 5 εξαρτηματάκια μού κόστισαν 4,5 ευρώ. Συν τα 45 του δυναμό, με ένα 50άρι καθάρισα την ακόλουθη εξαιρετικά ικανοποιητική κατάσταση:
-Φως ικανοποιητικό: σε απόλυτο σκοτάδι η δέσμη διαχέεται (τα λεντάκια είναι "μη εστιασμένα" πράγμα που δίνει πλατύ διάχυτο φως) και βλέπω μέχρι τα 15 μέτρα μπροστά μου άνετα (το φως φτάνει μέχρι τα 50). Σκέφτομαι αν μπορούσα να εκμεταλλευτώ όλη την ισχύ του δυναμό τι θα γινόταν, αλλά επειδή αυτό θέλει ψάξιμο προς το παρόν μένω εκεί.
-Δεν υπάρχει κόστος ούτε φροντίδα για μπαταρίες. Αν το καλοσκεφτώ, σε ένα χρόνο ίσως κάνω απόσβεση το κόστος του συστήματος.
-Έχω φως από χαμηλή ταχύτητα. Από τα 5χλμ/ώρα, δηλ. ταχύτητα βαδίσματος, βλέπω πού πάω.
Αυτά τα ολίγα... και καλό φως!
(Πληροφορίες και εδώ.)
Ενημερώσεις:
-Βρήκα στο εμπόριο έναν (κοινό) φακό με leds, με τα εξής χαρακτηριστικά: 2 leds, 3 μπαταρίες των 1.2Volt. Σκέφτηκα ότι τα λεντάκια του θα είναι πιο φωτεινά. Άλλαξα τα 2 από τα 18 leds με αυτά τα δύο. Αποτέλεσμα: σημαντικά περισσότερο φως, και ελαττώθηκε πολύ το τρεμοπαίξιμο στη χαμηλή ταχύτητα όταν δηλ. είναι ορατή η (χαμηλή) συχνότητα του εναλασσόμενου ρεύματος από τη γεννήτρια. Σε ταχύτητα βαδίσματος έχω άπλετο φως και χωρίς παίξιμο. Μεγάλη βελτίωση! Θέλει πειραματισμό και με τα λεντάκια.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
